फेसबुक खोल्छु, सधै profile picture चेन्ज र timeline check in ले भरिने
फेसबुके भित्ताहरु बन्द, हत्या, झडप, कर्फ्यु, गोलि, बम कुटपिट, आन्दोलनका
समाचारले भरिन्छन् । पहिलाको जति समयले पुग्दौन फेसबुक चलाउन । पहिला
upload भएका status र photo लाइक गरे पुग्थ्यो । अहिले सबै समाचार पढ्न कर
लाग्छ । सबै समाचार पढ्छु, अनि दैनिकी लास गन्दै बस्छु । त्यस्मा पनि कति लास सहिद, कति असहिद गणना गर्दै बस्छु ।
यहाँ बन्द, त्यहाँ बन्द, यति दिन बन्द, उति दिन बन्द । यहाँ झडप,
त्यहाँ झडप । यो टुक्र्याउन पर्ने, त्यो जोड्न पर्ने । यो अखण्ड, त्यो खण्ड
खण्ड । यो यो जातिलाई, त्यो आर्को जातिलाई । यो माग गर्दै आन्दोलन ।
आन्दोलन अनियंत्रित भएपछि कर्फ्यु । कर्फ्यु उल्लंघन गर्दा गोलि । गोलि
लागि यतिको मृत्यु, यति घाइते । मृतकलाई सहिद घोषणा । यहाँ बम बिस्पोट । यो
यो हातहतियार सहित यती जना पक्राउ । यस्तै यस्तै समाचार आउछन् । झसङ्ग
हुन्छु, २०६२ सालमै छु जस्तो लाग्छ । लास गनेका अबिश्वासिला अँखाले
भित्तामा टासिंएको पात्रो हेर्छु । ठुला अक्षरमा लेखिएको छ, २०७२ साल ।
प्राय सबै अन्लाईन मिडिया हरु ब्यस्त छन्, यिनै समाचार छाप्न । फेसबुके
लाइक बोटुल्न विभिन्न troll बनाउदै व्यंग्य गर्ने page हरु देखि लिएर यौन
सम्बन्धि गरिएका रिसर्चको रिपोर्ट छापी युवा जनसागरमा लोकप्रियता कमाउने
अन्लाईन मिडिया पनि सबै यस्तै यस्तै बन्द, झडप, लडाइँकै समाचार छाप्न
ब्यस्त छन् । लास गन्न ब्यस्त छन् । तर कुनै पत्रकार, समाचार नै नपाएझै
मिर्गौलाको पत्थरी निकाल्दा राखिएको DJ-STENT लाई, चिकित्सकको चरम
लापरबाहीले पाइप भित्रै छाडिएको भन्दै, सोझा जनतामा भ्रम फैलाउदै, आफ्नो
सस्तो लोकप्रियता को लागि, अर्धचेतनामै छापाएको समाचार, र समाचार छाप्ने
पत्रकारको आलोचनाले पनि फेसबुके भित्तामा यदाकदा स्थान पाइरहेका हुन्छन् ।
बन्द का बन्द छन् । आन्दोलन आझै चर्किएको छ । गोलि उति नै बर्सिएको छ ।
दुख जनताले खेपिरहेका छन् । ठ्याक्कै दस बर्ष पहिलाको नेपालको झजल्को
दिलाउछ । दस बर्ष पहिला यस्तै थियो, सबै ठाउमा झडप, गोलि, बम, बारुद,
आन्दोलन, कुटपिट, हत्या आदि इत्यादी लगभग अहिलेको जस्तै । तर त्यति बेला
एउटा टाउके थिए, आहिले अनगिन्ती टाउके छन् । त्यतिबेला जनता सडकमा आएका
थिए, अहिले ल्यहिएको छ, एक दुई टाउकेको स्वार्थका लागि । सोझा जनता लाई
भ्रम देखाउदै, नोटको राजनीति भै रहेछ । जति मोटो बिटा भयो, उति ससक्त
आन्दोलन । तर दस बर्ष पहिले र आहेले, जहिले पनि सास्ती सोझा जनताले
खेपिरहेका छन् । दुख जनताले पाइरहेका छन् । गोलि जनता लाई नै हानिएको छ ।
हत्या जनताको नै गरिएको छ । बलि जनताको नै चढाइएको छ ।
पदिए दुरुपयोग भयो भन्ने कुराले पनि यदाकदा स्थान पाइरहेको हुन्छ
फेसबुके भितामा । सबैजना कानुन सङ डराउछन्, तर कानुन डराउने ब्यक्ती पनि
छन् नेपालमा भन्ने अभिव्यक्तिका साथ समाचार सम्प्रेषण हुन्छन् । यो देख्दा
लाग्छ दस बर्ष पहिलेको राजतन्त्र जस्तै कुनै तन्त्र, एकलौटी शासन नेपालमा
आझै पनि बिधमान छ कि जस्तो भान हुन आउँछ ।
त्यसैले आहिले जुनपनी गतिविधि नेपालमा भै रहेका छन् , जसरी जनताले दुख
पाइरहेका छन् , जसरी बन्द गरिरहेको छ, जसरी सोझा जनताको सरिरमा गोलि
चलिरहेका छन् । जसरी जनताको हत्या भै रहेको छ । यो देख्दा लाग्छ आहिलेको
नेपाल दस बर्ष पछाडी धकलिएको छ । २०७२ सालमा चलिरहेको नेपाल २०६२ सालमा
पुग्यो झै लाग्छ ।।
